¢увєянα¢ктєαм нα¢кιηg ѕє¢υяιту ρяσƒєѕуöηєℓ нα¢к
 
AnasayfaPortalliSSSAramaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Korku Hikayesi 2

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
BLacK
SySTeM RooT
SySTeM RooT
avatar

Mesaj Sayısı : 631
Yaş : 22
Şehir : BuRDaN
İş/HobiLeR : BiLGiSaYaR
Lakap : BLacK
Kayıt tarihi : 01/01/08

MesajKonu: Korku Hikayesi 2   C.tesi Şub. 16 2008, 19:24

Kendime artık dikkat etmemi söylüyorlar. Ben kendime çok iyi bakıyorum. Yalan söylemiyorum. Sadece biraz uyuşturucu kullanıyorum hepsi bu. Bunun bışında her şey süper. Herkesin çelişkileri vardır. Herkes kendi içinde çıkmazlara girer. Bundan doğal ne var ki? Bundan daha doğal ne var? insan çelişkisiz olamaz, tereddüt etmeden yapamaz. Düşünmeli durmadan, sorgulamalı. Böylece kendini tanır, kendini bilir. Öyle değil mi? Ne kadar saçma sapan şeyler ile uğraşıyoruz. Ne kadar boş varlıklarız. Yaşamayı beceremiyoruz. Çok iyi varoluyoruz ama. Çok iyi duruyoruz dünyanın üzerinde. Korkuluklar gibi. Bize gelen sevgileri korkutuyouz.

Uyanıp banyoya gitti. Aynadaki adamı sevmiyordu. Ona ihtiyacı vardı ama. “Senin dikkatini çekmem gerekiyor. Bana bakman gerekiyor. Ben sevilmek istiyorum. Özen istiyorum. Seni istiyorum. Sen de beni istiyorsun biliyorum” diyordu aynadaki adam. Yüzüne su vurup çıktı banyodan.

Salon darmadağınıktı. İçki şişeleri, kıyafetler, tabaklar, bardaklar vs. Kirli tabakların üzerinde kalmış yemek artıklarına baktı. “Ben senin aç olan tarafınım. Nasılsın? Orada işler nasıl gidiyor?” diye biri konuştu içinde. Anlam veremedi. “Evet, ben açım” diye yankılandı tekrar beyninde. Şaşırdı.

Koltuğunu bulup oturdu. Televizyonun kumandasını çıkardı koltuğun kenarından. Şehit haberleri vardı. Sıkıcıydı. Kanalları geçerken aradan bir asker çıktı. Çatışmanın ortasındaydı. “Deminki açı boşver. Ben senin asker tarafınım. Şu an bir çatışmanın ortasındayım. Demin bir asker daha şehit oldu. Onu söylemek istedim. İçinde bulunduğum durumu sana anlatacak kelimem yok. Kafamın her yerinden mermiler geçip duruyor. Bu harika bir şey. Çünkü tamamen aklımı kaybetmiş durumdayım. Her şey vatan için deyip elime silahı kaptığım gibi terörüstlerin üstüne esmeye gidiyorum. Haydi hoşçakal” dedikten sonra dediğini yapıp çatışmanın içine daldı. ‘Kameradan’ uzaklaştığını görürken ilerde bir mermiye kurban gittiğini gördü. Hemen yıkılmıştı yere. Kanal eski haline geldi. Daha doğrusu demin izlediği şey gerçek bir kanaldan olamazdı. Büyük ihtimalle halüsinasyon görüyordu.

Televizyonu kapattı. Yerden bir gazete aldı eline. Baş sayfada büyük harflerle ‘uyuşturucuya devam’ yazıyordu. Morali iyice bozuldu. Etrafta miyavlayarak gezen kedisini gördü. Yanına eğildi. Onu sevmek biraz iyi gelecekti. Kedinin gıdığını okşarken konuşmaya başlayacak gibi hissetti. Gözlerinin içine bakıyordu kedi. Ürperdi. Sokağa çıkmaya karar verdi.

Dışarıda yürürken yanına bir sokak köpeği yaklaştı. Ona yakın hafif adımlarla yürüyordu. Köpeğe baktı. Köpekte ona bakıyordu. Ağzını araladı. “Ben senin hayvan tarafınım. Geçen gün ezdiğin kediyi ne yaptığını sormak istedim sadece. Bana sonra geri dön olur mu?” diyerek adama baktı. Ne tepki vereceğini bilemeden ‘bilmiyorum’ dercesine ellerini tersine doğru büktü. Köpek koşarak yanından uzaklaştı.

Neler olduğunu anlayamıyordu. Sadece şaşırmak ile yetiniyordu. Korkuyordu bir de. Ama halüsinasyon olduğundan emindi. Amaçsızca yürümeye devam etti. Karşıdan bıyıklı, takım elbise içinde bir adam geliyordu. Yanından geçerken “Hükümetin de önerdiği gibi yaparsak eğer bu işler...” diye konuştuğunu duydu. Tam o sırada adama çarptı yanlışlıkla. Veya adam ona çarptı. Durdu. Bıyıklı özür dileyecek sanmıştı. Gülümseyerek bakıyordu çünkü. “Afedersin, seni görmemişim. Ben senin politikacı tarafınım. Senle şu yurtdışından gelecek olan sermayeleri konuşmak istiyorum. Sence önce hangi şirket ile görüşmemiz gerekiyor?” dedi bu da. İyice garipleşiyordu her şey. Ne saçma bir gün yaşıyordu. Adam cevap almadan uzaklaştı. Kendi kendine konuşuyordu giderken.

Az ilerde bir duvar resmi gördü. Maskeli bir adam bir çocuğa silah doğrultmuştu. Ardından suratı kendisine döndü. Yani resim canlıydı. “Merhaba yabancı. Bil bakalım ben kimim? Veya hangi tarafınım mı demem gerekirdi? Birinin canına kıymak hakkında ne düşünüyorsun. Silahı doğrultup veya bıçağı boğazında gezindirdikten sonra bir anda gırtlağını kesmek nasıl olur? İnsan öldürmek gibisi yok” diye yüksek sesle konuştuktan sonra çocuğun kafasına sıktı kurşunu. Çocuk kanlar içinde duvardan yere düştü. Resim bir bakıma canlanmış ama ölü olarak yere düşmüştü. Artık altına etmeye başlayacaktı. Çocuğun yanına gidemedi. Hızlı adımlarla başka yere doğru gitmeye başladı.

Bir grup genç toplanmış barış işareti yapıp şarkılar söylüyordu. Bu hoşuna gitmişti. Rahatlamıştı biraz. İçindeki ses konuşmaya başladı yine. “Barışşş” diyordu bu sefer. Gençlerin yanına yaklaştı. Tam o sırada arkasından biri yaklaşıyordu ama farkında değildi. Gençlerden biri yaklaşıp kendisine sıkıca sarıldı. Kulağına “Benim bir hayalim var. Barışı sağlamalıyız. Eşitlik olmalı. Yürümeye başlamalıyız. Bu sisteme karşı gelmeliyiz” diye fısıldadı. Aynı anda arkasından gelen adam omzundan tutup çekti.

“Onun söylediklerini dinleme. Onun amacı barış falan değil. Sadece aktivite. Sen beni dinle. Bu dünya bu düzene alışmış bir kere. Bunu asla ama asla değiştiremezsin. Sen kendini kurtarmaya bak. Sanane ulan. Ne gerek var? Sana iyi para kazandırabilirim. Ben çıkarcı tarafınım. Bunu unutma.” Adam o kadar hızlı konuşup, yanından uzaklaşmıştı ki bu süre içinde etrafında kimse kalmamıştı. Barışçı gençler dahi yok olmuştu.

Etrafına bakınırken olduğu yerde uzun bir pardesü içinde, karanlık bir adam yaklaşıyordu yanına. Hava kararmıştı bir anda. “Ben ‘farklı’ tarafınım. Kalıplardan uzak durmalısın. Her şeye karşı gelmelisin. Ahlak diye bir şey yok. Din diye bir şey yok. Tanrı yok, sistem yok, cennet yok. Hiçbir şey yok. Sen de yoksun her şeyin içinde. Sen hiçbir şeyin içindeki her şeysin. Yani bir hiçsin. Kalıplaşmaktan uzaklaşmaya çalışan en basit kalıpsın” diye konuşmuştu bu da. Şimdiye kadar hiçbirine cevap verememişti. Bunda da aynısı oldu. Çünkü konuştuktan sonra kayboldu. Hava hala karanlıktı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://www.cyberhack.nstars.org
 
Korku Hikayesi 2
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
CyberHackTeam :: Her telden :: KoRKu TüNeLi-
Buraya geçin: